poniedziałek, 25 lipca 2011

...



that's how much i love you, baby ... :)


Mo(rze)że. No(r)way.
Zdjęci(aij)a.
I nie to, że nie mam nic do powiedzenia. Chyba mam nawet za dużo.





sobota, 23 lipca 2011

Eve decides to live. ..


Powiedziałabym Ci na ucho, dlaczego Ewa postanowiła żyć...









oktsyzsw omim einm ew śetsej ladan ob
mahcok og ogetald, ataiwś ogejom uktąkaz mydżak w śetsej








Wytatuuję sobie odlatujące żurawie, z tym moim pytaniem, które ktoś kiedyś polubił... zawsze mnie to zastanawia... pytanie naiwne, ale jakże trafne...
Tak. To jest to. Mój prezent urodzinowy.

if i lay here...




i jak mam spać, skoro wiem, że nie zaśniesz?







piątek, 22 lipca 2011

znów dusiłam się własnym powietrzem, własną przestrzenią, oddechami.
jakby w gardle stanęła mi kością cała przeszłość, każde ze wspomnień odbierało mi tlen.
i życie przeleciało przed oczami, gdy paznokcie wbiły się w blat stołu.


czwartek, 21 lipca 2011

dzień, w którym pękło niebo

Chujowa sprawa taki wieczór. Taki pełen bolesnej nieskończoności.
Za oknem niebo rozpada się na części, zahaczają chmury o horyzont lasu.
Najchętniej upiłabym się dziś w trupa. Wypaliłabym dwie paczki papierosów.
Czemu w tym domu nigdy nie ma alkoholu? Znalazłam tylko kieliszek wódki. A po kieliszku wódki jeszcze nie chce mi się pieprzyć na ostro. Po kieliszku wódki chcę tylko, żeby ktoś się we mnie zakochał. A teraz, z racji braku alkoholu i fajek, chciałabym, żeby po tym jednym kieliszku, ktoś się we mnie zakochał, postawił mi kilka kolejek, kupił paczkę fajek, którą mogłabym spalić podczas beznadziejnego seksu, który nastąpiłby podczas upojenia alkoholowego, które wzmaga u mnie wszelkie ochoty.
Dziś jest mi wszystko jedno. Dziś chcę tylko zapić się i żeby ktoś mnie przeleciał. A później odleciał. Tak było zawsze, tylko nie zdawałam sobie sprawy. Nie było to złe, bo przynajmniej byłam chuda.
Cholerna taka noc. Ze świadomością świeżej śmierci. Jeszcze nie śmierdzi trupem. Tylko pościel już w żałobie, czarna od tuszu do rzęs. Chyba skremuję swój mięsień poprzecznie prążkowany. Chyba lepiej wyszłabym na tym, niż miałby ten siny kawał mięsa tkwić mi w piersi i bić mnie od środka. Jakby siniaków nie wystarczało mi od zewnątrz. Tych haków podstawianych przez świat. Pierdolę to. Nikt mi haków postawiać nie będzie. Żaden mebel. Żadna kostka brukowa. Ani żaden mężczyzna, co to mnie przewróci tylko, ale już wyciągnąć ręki nie raczy.
Jak ładnie drętwieje czas. Co to zatrzymał się, bo chce i mnie zatrzymać. I tak stoję. Nie widzisz? Stoję w miejscu i nie ruszam się, ani drgnę. Robią mi skrobankę, a ja nawet nie przymknę oczu. Nie boli już. Nie czuję już nic. Tylko ten płód śmierdzi, co to go ze mnie wyciągnęli . Taki brzydki i niedorozwinięty. Pourywali mu rączki.

Pierwszym zabiegiem zaraz po urodzeniu powinno być permanentne znieczulanie serca. Faceci dzięki lidokainie mogą znieczulić sobie chuja i wtedy udają maczo, że tak zajebiście obijają się o kobiece jajniki. To czemu kobiety nie mogłyby znieczulić sobie serca, podwiązać jakiś kanalik, przez który płynie ta zepsuta krew.
Zamiast krwi, wpuściłabym w swoje żyły wódkę, żeby wypłukać Ciebie, odkazić ciało. Zagazowałabym to serce, co mi na miejscu płuca prawego wyrosło, papierosami, mnóstwem papierosów. Ale dziś wyskrobać da się jedynie, w małych kawałkach wyciągać ze mnie to, co pozostało.

Aż nie zostanie nic.




w swoich dłoniach trzymasz pęk moich marzeń
tylko jedno słowo, żebym rozpadła się na części






środa, 20 lipca 2011

i need someone real


Tak wygląda mój pokój, gdy w nim jesteś.


Popękałam w szwach. Patrz jak lirycznie płynie we mnie krew. I ze mnie jak wypływa krwotokiem zewnętrznych uniesień i opadań. Straciłam równowagę i chwiejąc się między jedną ścianą a drugą, chciałam w Ciebie uwierzyć. Jedynie sny przynosiły obraz mężczyzny, którego kochałam, bo jawa wiała pustką i ciszą. Wypełniłam powietrze czarnymi literami. Zapełniałam przestrzeń smugą papierosowego dymu, w którym rzeźbiłam palcem Twoje ciało.
Rozeszłam się. Spójrz jak szybko uczę się nie-kochać. Spaliłam Cię w płomieniu zimnych łez. Ostatni raz przeprowadzałam operację na otwartym sercu - nie ma już miejsca na szwy.

Odwracam od Ciebie dłonie. Zamykam serce.


Potrzebuję kogoś prawdziwego.




where are you my angel now


chyba coś połamałam...








poniedziałek, 18 lipca 2011

negatywy słońca


Jezioro. Łódka. Deszcz. Pałac. Rozmowy. I nic więcej nie potrzeba do szczęścia.