sobota, 14 maja 2011

20.00 - 2.00
Galeria Rynek - Stare Miasto
Olsztyn

(;

malujemy po nocach i nie tylko.... "nie tylko" bardziej :)

czwartek, 12 maja 2011

niezasłane łóżka


Kwiaty wypadły z wazonu.







( na ciąg dalszy zabrakło słów )





środa, 11 maja 2011

perła


No i już jest... Erotyk z moim ryjkiem i nie tylko na okładce... :D





wtorek, 10 maja 2011

TLK



Wyjechać. Daleko.
Pociągiem. Rowerem. Konno.
Odlecieć. Na lato.
Na zimę.
Samolotem. Bez skrzydeł. Przez okno.
Odejść. Na drugą stronę
ulicy. Nie po pasach. Na przełaj.
Wynająć. Mansardę.
(s)pokój. Serce.


Zmienię. Adres. Numer telefonu. Kolor włosów. Imię. Nazwisko. Uśmiech. Dłonie.

Zostanę. Pisarką. Sprzątaczką. Kucharką. Szeptuchą ( jak moja prababcia ). Lektorką filmów porno.

Będę. Nie-do-znalezienia. Nie-do-poznania. Nie-do-namierzenia.







Mnie na niczym nie zależy, wiesz. Na niczym. Oprócz ciebie. Muszę cię widziec. Muszę patrzeć na ciebie. Muszę słyszeć twój głos. Muszę i nic mnie więcej nie obchodzi. Nigdzie. Jeszcze nie wiem, co będzie z nami. Przypuszczam, że to się źle skończy. Ale mi wszystko jedno. Bo już jest warto. Dlatego, że ja mówię, a ty słyszysz. Rozumiesz?

S. Lem, "Powrót z gwiazd"









siódme-boleści







sobota, 7 maja 2011

.


Rok historii sztuki przestudiowany. Jeszcze tylko pół i materiały na minione kolokwia wizualne. Musi się udać, musi. A później powrót na studia, ale nie wiem jak to będzie, szczerze... Nie mam pojęcia jak w 3 tygodnie nakręcić 3 filmy, zrobić ceramikę, namalować jakieś 30 obrazów, zrobić wszystko na projektowanie graficzne, zrobić zdjęcia na multimedia i odbitki na grafikę, skoro jeszcze nie zaczęłam wytrawiać blachy. Szczerze... mam przerąbane. Ale mus to mus.
No ale nie o tym chciałam pisać. Chciałam na piśmie poświadczyć sobie, iż po wszystkim muszę zabrać się za robienie zdjęć, werbowanie kobiet i mężczyzn do zdjęć, a że ja mam swoje miejsca na zdjęcia tutaj, to........ no chyba, że będę gdzieś wyjeżdżać, to może, ale i tak... jak już gdzieś wyjeżdżam to raczej rekreacyjnie. Ogólnie jestem zdania, że to modelka powinna jeździć do fotografa, bo ja tak za czasów pozowania robiłam. Czemu? Bo fotograf ma swoje projekcje, ma swoje ulubione czy upatrzone miejsca na zdjęcia. Fotograf obserwuje światło w danych chwilach i myśli " tu chciałbym zrobić zdjęcia ". A gdy jedzie się w nowe miejsce, którego się nie zna, nie jest się w stanie w godzinę go ogarnąć, przygarnąć, poznać. Trzeba dotknąć wręcz każdego milimetra ściany, przestawić meble na wszelkie sposoby, poznać każdy rodzaj wpadającego światła... Nie wiem czy każdy tak ma... Ale... ja tak... To mój sposób pracy... Przez poznawanie kawałek po kawałeczku... Oswajanie się z miejscem... Na początku w samotności przemyślam to miejsce, kontempluję, rozważam. Zauważam kierunki światła, jego barwę... I nagle widzę w głowie, jakie zdjęcie chciałabym w danym miejscu zrobić. Lubię robić zdjęcia w swoich miejscach. Bo oswoić miejsce i modelkę na raz jest mi bardzo ciężko. Często też trafiałam na modelki zamknięte na propozycje, które bały się cokolwiek pokazać, bo chciały wyglądać tylko ładnie. A to jest moja największa zmora... Ja chcę siły, rozpaczy, brudu, kurewskości, smutku, łez, lubieżności, kobiecości. Chcę całej mieszanki uczuć. Chcę wyciągniętych w górę rąk i poskręcanych talii. Chcę rozchylonych ust i spojrzeń mordercy. Chcę rozchylonych nóg i papierosów.
Dobra modelka nie robi zdjęć z miłości do siebie, ale z miłości do fotografii. Musi zaufać fotografowi. Nie bać się stać się na chwilę kimś, kim może zupełnie nie jest. Wychylić pierś, zsunąć majtki, rozmazać makijaż. Musi jej na chwilę pęknąć serce. Musi na chwilę znienawidzić ukochanego. To jest dobra modelka. Nie ta, która wie, że wygląda dobrze z jednego profilu i tylko tak pozwala się fotografować. Nie ta, która przez to, iż nie akceptuje siebie, zarzuca fotografowi, że źle ją pokazał. Trzeba ufać fotografowi, bo ten dobry wybierze takie zdjęcia, które naprawdę coś ze sobą niosą.
Ale cóż... Łatwo mówić, trudniej zrobić, trudniej znaleźć.
Robi się coraz gorzej i nie rozumiem tego. Umawianie się na sesje i rezygnowanie dzień/godzinę przed. Pianie do fotografa, a co do czego cisza, albo za daleko. Cholera... Gdy jeszcze mnie chcieli na zdjęcia, nie miałam żadnego problemu... jechałam 5 godzin do fotografa, żeby zrobił mi kilka zdjęć... Całe wakacje spędziłam na sesjach, sesyjkach... A miałam tylko 18 lat. Czego nie robi się dla tego, co kochamy? Dlatego nie rozumiem... Bo nawet jeśli nie ma na to środków, to zawsze można je zdobyć i po pewnym okresie czasu pojechać na wymarzoną sesję. Jeśli nie ma czasu, można go znaleźć. I nie umawiać się z fotografem, nie oferować się, jeśli tak naprawdę nie chce się ruszać dupy z domu, a później dziwnym trafem człowiek dowiaduje się, że czterem modelkom na raz poumierali dziadkowie, babcie, rybki czy aligatory...


o.




piątek, 6 maja 2011

historia





( tak wiem...podobne do ostatnich...ale mam do nich taką słabość... )



Historia sztuki. Setki stron zapisanych notatek. Myślałam, że już nigdy nie zagoszczą w moim życiu, że uwolniłam się od Caravaggia, El Greco i Rublowa. A dziś znów doktor Tulp uczy mnie anatomii. A dziś znów podziwiam gotyckie katedry, a zaraz po nich rzeźby Michała Anioła, które nigdy nie przestaną mnie zachwycać ( szczególnie te niedokończone, jakby chcące wyrwać się z bryły kamienia ). Do poniedziałku muszę się przespać ze wszystkimi artystami od starożytności po współczesność.



A później nadrabiam zaległości na studiach. A później to już zdjęcia, zatem pytam kto chętny i gotowy zadeklarować mi swoje poddaństwo ( :




czwartek, 5 maja 2011

niezabudki




Nie zapomnij o mnie, bo wiosna zaczyna nie pamiętać, że miała mi dłonie ocieplać, a tylko włosy ozłaca milczeniem.





wtorek, 3 maja 2011

trzy kolory


Ktoś chciał mnie ukochać, lecz serce mu pękło...

( L. Staff )







niedziela, 1 maja 2011

chcę być Kopciuszkiem...



A książę patrzy w inną stronę niż ja, na inną z dam...


---


Spojrzała na połamane paznokcie i włożyła do ust serdeczny palec prawej ręki, by odgryźć odstającą skórkę.
- Wiesz co mnie najbardziej przeraża? To, że chyba sukcesywnie przestaję Ci ufać. Nigdy nie zwracałam uwagi na to, że otaczasz się kobietami i prawisz im komplementy, których ja nigdy od Ciebie nie słyszałam, ważne, że wracałeś do domu i ukradkiem podpijałeś moją zieloną herbatę i wycierałeś się moim ręcznikiem, nie obrażałeś się, że chcę się kochać o 3 nad ranem. - mówiła, nie wyjmując z ust palca - teraz parzysz herbatę w oddzielnym kubku, wycierasz się w ręcznik do rąk i przed wejściem do łóżka gasisz światło.
- Co Ty gadasz? W jaki sposób ma się to do zaufania? Przecież wiesz, że ja nie chcę żadnej innej! - krzyknął, machnął lewą ręką, otarł usta ze zdenerwowanej, pieniącej się śliny.
- Właśnie. Kiedyś to wiedziałam. To było pewne jak to, że na drugi dzień wstanie słońce, jak to, że chleb przywiozą o 5:30 do sklepu na dole. Ale teraz nie jest. Nie oczekuję tego od Ciebie. Ale po prostu, gdy tego nie wiem, tracę do Ciebie zaufanie. I nie chodzi mi o te kobiety, które potrafią zauroczyć każdego, a o to, że już nie potrafisz wymyć zębów tą samą szczoteczką co ja - słychać było dźwięk rozgryzanej skóry i szelest krwi wylewającej się spod warstwy naskórka. Spojrzała na jego oczy. Na, bo w już spojrzeć nie mogła, odwracał wzrok, mrużył powieki, sklejał rzęsy.
- Jeśli komuś przestaje się ufać, nie można już dłużej z nim być, bo to prowadzi do katastrofy lotniczej, wiesz? To tak, jakby człowiek z dnia na dzień bał się, że słońce jednak nie wstanie, jakby każdego bał się, że nie nadejdzie jutro. Idę spać. Możesz dojeść jajecznicę.
- Nie chcę. - usiadł przy drewnianym stole, spuścił ręce wzdłuż swoich myśli, rozpiął ostatni guzik i już wiedział, że po jej słońcu nie ma co zbierać.





---


tresuję swoją pamięć, by zapominała o tym, co bolało